Terapia podciśnieniowa

Terapia podciśnieniowa (ang. „NPWT”) jest mechaniczną techniką leczenia ran, w której wykorzystuje się odpowiednio dostosowywane podciśnienie w celu przyspieszenia i ułatwienia procesu gojenia.

Urządzenia do NPWT są przetestowanym i ekonomicznym rozwiązaniem w leczeniu różnego rodzaju ran przewlekłych i ostrych, włączając w to odleżyny, rozchodzące się rany chirurgiczne, wrzody cukrzycowe i neuropatyczne, różnego typu owrzodzenia (owrzodzenie żylakowe, stopa cukrzycowa), rany pooperacyjne, rany pourazowe oraz rany występujące przy płatach i przeszczepach skóry.

         

Opis przypadku

W raporcie przedstawimy efekty terapii 77 letniej kobiety cierpiącej na cukrzycę, reumatoidalne zapalenie stawów, choroby nerek oraz syndrom CREST (wapnica, zespół Reynauda, zaburzenie zdolności ruchu przełyku, stwardnienie palców oraz rozszerzenie naczyń włosowatych). W historii choroby pacjentki stwierdzono przewlekłe żylaki nóg oraz obecne obwodowe owrzodzenie nóg.

Po badaniu stwierdzono zaburzenia krążenia żylnego i tętniczego na bazie przewlekłego obrzęku. Pacjentka była wielokrotnie hospitalizowana z powodu rozległych owrzodzeń oraz niemożliwe było u niej zastosowanie jakiejkolwiek formy terapii uciskowej. Po naradzie odbytej przez personel medyczny i lekarzy kardiologów, dermatologów i histologów, podjęto decyzję o amputacji, ale pacjentka nie wyraziła na nią zgody.

Zdjęcia 1 i 2 pokazują kończynę dolną pacjentki w stadium, kiedy wymiary rany wynosiły 20cm x 17cm x 0.5cm głębokości. Infekcję u pacjentki leczono antybiotykami podawanymi dożylnie a następnie doustnie. Pacjentka miała założony opatrunek ze srebra aktywnego oraz zastosowano miejscową terapię podciśnieniem z wykorzystaniem urządzenia NPWT oraz gazy AMD. Pompa została ustawiona na wartość 80mmHg stałego ciśnienia, a opatrunek był zmieniany co trzy dni przez 15 dni. Na tym etapie z rany wydostawało się 800ml wysięku przez każde 72 godziny. Pacjentka była krótki czas hospitalizowana przed wypisaniem jej do domu, gdzie znajdowała pod dalszą opieką pielęgniarek środowiskowych. Po upływie kolejnych siedmiu miesięcy u pacjentki nie stwierdzono infekcji.

Na zdjęciach 3 i 4 widzimy ranę po siedmiu miesiącach leczenia. Rana była leczona przy pomocy urządzenia NPWT przy 80mmHg stałego ciśnienia. Założony był opatrunek gazowy AMD, który był zmieniany co trzy dni. Na tym etapie rana wytwarzała około 200 ml wysięku na 72 godziny, a w najszerszym swoim punkcie miała wymiary 15cm x 8cm x 0cm.
 

Podsumowanie

Funkcje życiowe w kończynie pacjentki były poważnie zagrożone z powodu złego krążenia w obrębie kończyny. Jednakże dzięki zastosowaniu działających miejscowo środków przeciwbakteryjnych, terapii podciśnieniem oraz opracowania rany techniką bezszwową, pacjentka nie była zagrożona infekcją oraz mogła przebywać w domu w czasie dalszego procesu gojenia rany. W wyniku prawidłowej współpracy personelu medycznego zajmującego się wstępnym i dalszym procesem leczenia, było możliwe wczesne wypisanie pacjentki ze szpitala oraz uniknięcie amputacji. Wszystko to znacząco wpłynęło na poprawę jakości życia pacjentki.


Owrzodzenie przed rozpoczęciem terapii – przednia strona kończyny dolnej z widocznymi ścięgnami.


Tylna strona kończyny dolnej pacjentki z widocznym rozległym owrzodzeniem przed


Przednia strona kończyny po siedmiu miesiącach terapii. Znacznie mniejsze owrzodzenie.


Tylna strona kończyny po siedmiu miesiącach terapii
z widocznie zmniejszonym owrzodzeniem.